Najważniejsza refleksja po konwersatorium jest taka, iż najbardziej pożądanymi kompetencjami nie są już wiedza specjalistyczna ani znajomość procedur, ale myślenie analityczne, rozwiązywanie problemów, podejmowanie decyzji, adaptacyjność i zdolność uczenia się.

Zgodnie z definicją OECD oraz UNESCO, to (analfabetyzm funkcjonalny) niezdolność do stosowania w praktyce podstawowych umiejętności czytania, pisania i liczenia – mimo formalnego wykształcenia. W praktyce okazuje się, że wiedza deklaratywna (wiem, co to jest lean) nie przekłada się na wiedzę proceduralną (wiem, jak zastosować lean na moim stanowisku). Ta luka pomiędzy wiedzą a działaniem jest istotą zjawiska analfabetyzmu funkcjonalnego w organizacjach.