Organizacje wydają ogromne środki na wynagrodzenia, premie, benefity, integracje, programy wellbeing i różnego rodzaju inicjatywy mające zwiększać satysfakcję pracowników. Jednocześnie poziom zaangażowania pozostaje niski. Według raportu Gallupa State of the Global Workplace 2026, opartego na danych z 2025 roku, 20% pracowników na świecie było zaangażowanych w swoją pracę. W Europie wskaźnik wyniósł 12%. W Polsce było to zaledwie 7%.

Praktyki zarządcze mogą wyjaśniać około jednej czwartej (25%) różnic produktywności obserwowanych pomiędzy firmami i gospodarkami.

Jednym z najważniejszych wyzwań zarządzania XXI wieku staje się zarządzanie nadmiarem. W wielu sektorach potrafimy już wyprodukować więcej, niż jesteśmy w stanie racjonalnie sprzedać, wykorzystać, przetworzyć lub skonsumować. Dysponujemy ogromną ilością danych, technologii, produktów, wariantów, kanałów sprzedaży, inicjatyw strategicznych i możliwości inwestycyjnych. Jednocześnie zaczyna brakować zasobów znacznie trudniejszych do skalowania, czyli ludzi, kompetencji, uwagi kl

Niekompetentny menedżer rzadko niszczy firmę jedną spektakularnie błędną decyzją. Znacznie częściej robi to stopniowo, np. poprzez to, że źle ustala priorytety, unika odpowiedzialności, toleruje niewłaściwe zachowania, ogranicza samodzielność pracowników i nie potrafi przełożyć strategii na codzienną pracę zespołu.

Współczesny menedżer bardzo często działa pod presją bieżących wyników. Cele miesięczne, kwartalne, roczne, wskaźniki, budżety, KPI, marże, koszty, rentowność. To wszystko jest potrzebne. Problem zaczyna się wtedy, gdy organizacja zaczyna widzieć tylko to, co mierzalne tu i teraz. Wtedy zarządzanie zamienia się w administrację teraźniejszością, a strategia w zestaw slajdów aktualizowanych raz do roku. Keynes przypomina nam, że prawdziwe przywództwo wymaga wyobraźni. I nie cho

Najważniejsza refleksja po konwersatorium jest taka, iż najbardziej pożądanymi kompetencjami nie są już wiedza specjalistyczna ani znajomość procedur, ale myślenie analityczne, rozwiązywanie problemów, podejmowanie decyzji, adaptacyjność i zdolność uczenia się.

Pozornie mogłoby się wydawać, iż aktualnie obserwujemy kryzys ambicji menedżerów i menedżerek. Ale wydaje mi się, że to jest bardziej kryzys tożsamości w roli menedżerskiej, osób zajmujących się zarządzaniem ludźmi, zespołami. W danych opublikowanych przez Gallup w 2025 roku udział zaangażowanych menedżerów spadł do 22%, wobec 31% w 2022 roku, a przewaga nad pracownikami indywidualnymi skurczyła się do zaledwie trzech punktów procentowych.

Najważniejsza refleksja po konwersatorium jest taka, że nowe modele przywództwa nie są modą ani miękkim dodatkiem do „prawdziwego zarządzania”. Są odpowiedzią na realną zmianę warunków działania organizacji. Hierarchia wciąż bywa potrzebna, lecz jako narzędzie do porządkowania odpowiedzialności i bezpieczeństwa, a nie jako jedyna filozofia działania. W świecie złożonym przewagę budują te organizacje, które potrafią połączyć klarowność celu z lokalną decyzyjnością, zaufanie z

Porażki w zatrudnianiu liderów rzadko są efektem „braku kompetencji” w rozumieniu czysto technicznym. Badania nad karierą menedżerską pokazują, że najczęściej zawodzą obszary relacyjne i adaptacyjne.

Jednym z centralnych tematów konwersatorium było przesunięcie sposobu myślenia liderów. od odruchowego „kto zawinił?” do analitycznego „co w systemie sprawia, że błąd jest prawdopodobny?”. Ta zmiana nie jest kwestią „ładniejszego języka”, ale jest odpowiedzią na dobrze opisany w psychologii mechanizm poznawczy, w którym obserwatorzy mają skłonność do przeceniania cech osoby i niedoszacowania wpływu sytuacji.

Decyzje menedżerów kształtują nie tylko wyniki firm, lecz także jakość życia pracowników, kulturę organizacyjną oraz zdolność organizacji do rozwoju. Paradoks polega na tym, że mimo tak ogromnej odpowiedzialności zarządzanie wciąż pozostaje jedną z najmniej sformalizowanych i najsłabiej ustandaryzowanych profesji.

Gdy prezes staje się problemem w firmie, organizacji. O przywództwie, które nie nadążyło za rozwojem swojej organizacji.

Kiedy w lutym 2024 roku ukazało się pierwsze wydanie Biuletynu MANAGER_EDU_PL, nie było planu na „markę”, „zasięgi” ani „format”. Zrodziła się we mnie potrzeba, wynikająca z wielu lat pracy, z menedżerami, liderami i zespołami, aby wreszcie nazywać rzeczy po imieniu. By edukować, inspirować, dostarczać solidna dawkę wiedzy wspartą refleksją praktyczną. Krótko mówiąc, by wspierać budowanie kompetencji menedżerskich u polskich liderek i liderów.

Zarządzanie w epoce quiet quitting - refleksja po Konwersatorium z cyklu Wyzwania Zarządzania - dr Artur Smolik

Zasada Petera jest prosta: pracownicy są awansowani tak długo, aż trafią na stanowisko, na którym przestają sobie radzić. To naturalny skutek promowania ludzi głównie za sukcesy w poprzedniej roli, bez weryfikacji, czy posiadają kompetencje wymagane w nowej roli,

5 herezji zarządzania z „Doktryny jakości” J.A. Blikle, których zmiana może zmienić Twoją firmę, zespół

Zarządzanie oczami Pokolenia Z - refleksja po Konwersatorium z cyklu Wyzwania Zarządzania - dr Artur Smolik

Wywiad z dr Arturem Smolikiem w ramach 15 odkryć menedżerskich. Fundamentem skutecznego zarządzania jest przede wszystkim profesjonalizm i odpowiedzialność.

Wyobraź sobie firmę, w której nie ma tradycyjnych szefów, a mimo to wszystko sprawnie działa i przynosi świetne wyniki. Brzmi utopijnie? A jednak coraz więcej przedsiębiorstw na świecie i w Polsce, wciela w życie model turkusowej organizacji...

Mikromanagement w polskich firmach na podstawie badań - refleksja po Konwersatorium z cyklu Wyzwania Zarządzania - dr Artur Smolik